In deze uitgave wordt het oeuvre van kunstenaar Ger Dekker (1943–2020) belicht vanaf 1971; het jaar waarin zijn werk zich ontwikkelt tot een zuivere abstractie. De Stijl - met grote namen als Gerrit Rietveld, Theo van Doesburg en Piet Mondriaan - is een vroege inspiratiebron, maar Ger Dekker vindt al snel zijn eigen weg.

De compositie van zijn kunstwerken, waarbij de gulden snede een belangrijke rol speelt, is zorgvuldig opgebouwd. Zijn multidisciplinaire benadering, waarin schilderkunst, beeldhouwkunst en werken voor de openbare ruimte bepalend zijn, maakt hem tot een vernieuwer van de naoorlogse abstractie.

Als docent aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam (1979-2005) en de Faculteit Bouwkunde van de Technische Universiteit Delft (1998-2000) speelde Ger Dekker bovendien een invloedrijke rol in de vorming van nieuwe generaties kunstenaars en architecten.

Zijn latere kunst is uitgesproken atmosferisch. Ook daarin schuilt Dekkers vernieuwing: in de symbiose van geometrische helderheid en een hoogstpersoonlijk idioom, waarin licht, ruimte en atmosfeer samenkomen.